بارون وقتی که می باره تو رو ياد من مياره

يادت باشه...گاهي وقت ها مثلا آخر شب ها که مي خواي بخوابي يه دل تنهايي هست
که يکم اون ور تر مي تپه براي تو......
يادت باشه فقط تو بودي که تونستي وارد قلبم بشي بدون اينکه قفلشو بشکني...
يادت باشه من شب ها حتي تو رويا هام با تو حرف ميزنم تويي که يادت وخيالت هم آرامش بخشه...
هيچ ميدوني موقعي که يکم ازم دور ميشي چقدر غصه دار ميشم اون وقته که چشمم دنبال چشاي قشنگت ميگرده که با هر نگاه کلي انرژي ازشون دريافت ميکنم.. دستام
دنبال دست هاي مهربونت ميگرده تا بدونه هستي...هميشه ميموني...خودت ميدوني که اين واژه ها نميتونن
اون چيزي رو که تو عمق وجودمه ابراز کنن..وقتي ميخوام از تو بنويسم نه تنها واژه ها در مقابلت
کم ميارن حتي به احترام حضور سبزت در مقابلت سر تعظيم فرود

نوشته شده توسط میلاد در جمعه بیست و ششم آبان 1385 ساعت 23:52 موضوع | لينک ثابت

فکر ، با کیفیت عاطفی و احساساتی نهفته در آن ، عشق نیست . فکر به طور حتم مانع تجلی عشق است . فکر ریشه در حافظه دارد ، مبتنی بر خاطره است، و عشق چیزی غیر از خاطره است . وقتی شما به شخصی فکر می کنید که عاشق او هستید ، آن فکر عشق نیست . شما ممکن است عادات ، رفتار و خصوصیات روانی یک دوست را به یاد آورید، به خاطرات خوش یا ناخوشی که در رابطه با او داشته اید بیندیشید، ولی تصاویری که ذهن ترسیم می کند عشق نیست. ماهیت فکر ، جدائی و نفرق است . احساس زمان و فاصله ، احساس جدا بودن و اندوه ناشی از آن حاصل یک فعل و انفعال فکری است . تنها زمانی عشق می تواند باشد که هر گونه حرکت و فعل وانفعال فکر متوقف گردد.

فکر بطور اجتناب ناپذیری منجر به احساس تعلق و تملک می شود ، و احساس تملک - آگاهانه یا ناآگاهانه - حسادت به بار می آورد . و آنجا که حسادت هست مسلما عشق نیست ،

حال آنکه بسیاری از انسانها حسادت را نشانه عشق می دانند . حسادت یک محصول فکر است ، یک از واکنشهای عاطفی نهفته در ماهیت فکر است . هنگامی که احساس تملک یا مورد تملک بودن خدشه دار می گردد احساس خلاء به وجود می آید ، و در آن صورت رشد ورزی و حسادت جای عشق را می گیرد . و تمام رنجها و گرفتاریهای انسان بدانجهت است که فکر نقش عشق را بازی می کند .

خواهید گفت در اینصورت عشق چیست ؟ عشق حالتی است از بودن که در آن فکر مفقود است . و هر گونه تعریف عشق نیز بوسیله فکر است و بنابر این آنچه تعریف می شود عشق نیست . ما باید خود فکر را بشناسیم ، نه اینکه بکوشیم تا از طریق فکر به عشق دست یابیم . نفی و انکار نیز منجر به تحقق عشق نمی گردد . رهائی از فکر تنها زمانی ممکن است که ماهیت و معنای آن کاملا و عمیقا شناخته شود ، و برای این کار خود شناسی به معنای واقعی آن لازم است ، نه وانمودها ، خودنمائی ها و مشغولیتهای سطحی و بیهوده . مراقبه _ که یک جریان نو خلاق است _ لازم است نه تکرار . آگاهی لازم است نه تعریف و توصیف . بدون آگاهی نسبت به فکر و تجربه واقعی شیو ه های عمل آن ، عشق نمی تواند باشد .

                                                                           کریشنا مورتی

 

نوشته شده توسط میلاد در دوشنبه پانزدهم آبان 1385 ساعت 23:51 موضوع | لينک ثابت