بارون وقتی که می باره تو رو ياد من مياره

ای دلکم ای دلکم گريه نکن گريه نکن

نوشته شده توسط میلاد در سه شنبه یکم آذر 1384 ساعت 2:39 موضوع | لينک ثابت

چه زيباست واژه ي تنهايي

نوشته شده توسط میلاد در دوشنبه سی ام آبان 1384 ساعت 1:15 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط میلاد در دوشنبه سی ام آبان 1384 ساعت 1:12 موضوع | لينک ثابت

^{شمع خاموش شد از تندی باد}

^{اثر از سايه به ديوار نماند}

^{کس نپرسد : کجا  رفت ؟ که بود ؟}

^{که دمی چند در اينجا گذراند!}

^{اين منم خسته در اين کلبه تنگ}

^{جسم درمانده ام از روح جداست !}

^{من اگر سايه خوشم ، يا رب}

^{روح آواره من کيست يا کجاست ؟}

نوشته شده توسط میلاد در دوشنبه سی ام آبان 1384 ساعت 1:6 موضوع | لينک ثابت

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

نوشته شده توسط میلاد در شنبه هفتم آبان 1384 ساعت 7:21 موضوع | لينک ثابت

اينم چند تا عکس زيبا برای موبايلاتون

نوشته شده توسط میلاد در جمعه ششم آبان 1384 ساعت 6:18 موضوع | لينک ثابت

 چندی بود که ساکت نشسته بودم و به جستجو می پرداختم تا راهی به سوی زندگی بيابم .
 ولی افسوس که همواره پرنده شوم نا اميدی در آسمان زندگيم پرواز می کرد ، که مبادا
 راه را گم کنم .
 عشق را لطافت زندگی می دانستم .
 و وقتی آن را از دست دادم ، زندگی برايم مانند گوری آرام و خاموش شده بود .
 به آسمان می نگرم و می گويم ،
 خدا يا: چرا مرا خلق کردی که اين همه رنج کشم . مگر گناه من چه بوده است ؟ که بايد
 زندگی رنجم دهد.
 چرا به کمکم نمی شتابی ؟ مگر من بنده تو نيستم ؟
 چرا در اين دنيا کسی را برايم نفرستادی تا مرا به خاطر خودم دوست داشته باشد .
 خدايا: غم فروشی دوره گرد شده ام و با شادی بيگانه .
 تنهايي را دوست  داشتم و از دنيا و زندگی گريزان شده بودم .
 احساس می کردم که مرداب عظيم درد و رنج شده ام و ابرهای سياه آسمان به من می خنديدند.
 همچون معبود ناکاميها شده بودم و ارمغان آورنده نا اميدی .
 و ديگر آن همه شادی دوران کودکی را در خود احساس نمی کردم.
 و مانند ديوانه ای شده بودم  که به زنجير کشيده باشند .
 و مانند مرغکی اسير در تنهايی و جدايی بودم .
 و باده خوشبختی ام بر خاک ريخته بود .
 و عشق نا شکوفايم هراسان از آغوشم گريخته بود .
 اما ناگهان ورق برگشت ....
 يک روز نام تو را شنيدم و همان دم نفسم در سينه حبس شد . در آن هنگام بود که هستی من با
 تو در آميخت .
 راستی آيا تو از اين اعجاز خبر داشتی ؟
 که من بی آنکه تو را شناخته باشم با شنيدن نام تو ، دانستم که محبوب خويش را يافته ام .
 با شنيدن نخستين کلمات تو ، اين گمان بر من گذشت که تو زندگی مرا چون شمعی در تاريکی
 شب فروغ جاودانه ای بخشيدی .
 وقتی که برای اولين بار صداي تو را شنيدم ، رنگ از رخم پريد و بی اختيار ديده  بر زمين افکندم
 گر چه تو نبودی .
 و آن گاه بود که دلهای ما با نگاهی خاموش از همديگر سلام عشق را ربودند.
 من نام تو را در نگاه تو خواندم و بی آنکه از خودم چيزی پرسيده باشم ، به خويش پاسخ گفتم که 
  آری اوست ، تنديس اميد و رويايي من .

نوشته شده توسط میلاد در یکشنبه یکم آبان 1384 ساعت 6:3 موضوع | لينک ثابت

 هر جا که سفر کردم،تو همسفرم بودی

نوشته شده توسط میلاد در یکشنبه یکم آبان 1384 ساعت 5:51 موضوع | لينک ثابت

آن روز ، که صبح اجل آرد شب من           در زير زمين ، خاک شود قالب من

نوشته شده توسط میلاد در یکشنبه یکم آبان 1384 ساعت 5:47 موضوع | لينک ثابت

 نقاش ، که شبه صورتت می انگيخت

نوشته شده توسط میلاد در یکشنبه یکم آبان 1384 ساعت 5:40 موضوع | لينک ثابت